İZMİR ÜLKÜ OCAKLARINDAN HİZMET, CHP’DEN ŞİKAYET!

Eğitime Katkıyı Suç Sayan Zihniyet

Türkiye’de eğitim konusu söz konusu olduğunda, kimlerin gerçekten taşın altına elini koyduğu, kimlerin ise ideolojik reflekslerle engel üretmeyi tercih ettiği artık çok açıktır. Ülkü Ocakları Genel Başkanı Ahmet Yiğit Yıldırım’ın talimatları ile yürütülen eğitim çalışmaları, yalnızca belli şehirlerle sınırlı olmayan, Türkiye genelini kapsayan bir eğitim ve sorumluluk seferberliğine dönüşmüştür. Bu çalışmalar masa başında yazılan raporlardan değil, okul bahçelerinde, sınıflarda ve gençlerin hayatında karşılık bulan somut emekten oluşmaktadır.

Ülkü Ocakları’nın katkıları sadece akademik destekle sınırlı değildir. Ücretsiz etütler, sınavlara hazırlık programları, kitap ve kaynak yardımları, kütüphane kurulumları ve rehberlik faaliyetlerinin yanında; okulların fiziki şartlarının iyileştirilmesine yönelik ciddi çalışmalar da yürütülmektedir. Türkiye’nin birçok ilinde olduğu gibi İzmir’de de bu anlayış sahaya yansımıştır.

Ülkü Ocakları İzmir İl Başkanı Burak Kılıç koordinesinde yürütülen çalışmalar kapsamında; ihtiyaç duyan okullarda boya ve badana işlemleri yapılmış, sınıfların ve ortak alanların genel temizliğine katkı sunulmuş, kapı, pencere, sıra ve tesisat gibi küçük ama hayati tamiratlar gönüllülük esasına dayalı olarak gerçekleştirilmiştir. Bunlar sembolik işler değil; okul idarelerinin ve velilerin yükünü hafifleten, öğrencinin daha sağlıklı ve güvenli bir ortamda eğitim almasını sağlayan doğrudan katkılardır.

Ben bir İzmir damadı ve öğretmen eşi olarak her yıl iki-üç ayımı bu şehirde geçiriyorum. İzmir’i uzaktan konuşanlardan değil, yaşayanlardan biriyim. Okulların fiziki eksikliklerinin ne kadar yaygın olduğunu, küçük dokunuşların bile öğrenciler için ne kadar büyük farklar yarattığını bizzat gözlemliyorum. Duvarı dökülen, boyası yıllardır yenilenmemiş, imkânsızlıklar içinde ayakta durmaya çalışan okullara yapılan bu katkıların ne anlama geldiğini çok iyi biliyorum.

Hal böyleyken, İzmir CHP İl Başkanlığı’nın, bu çalışmaları takdir etmek bir yana, İzmir Ülkü Ocakları’nı Milli Eğitim Müdürlüğü’ne şikâyet etmesi, artık iyi niyetle açıklanabilecek bir durum değildir. Madem eğitim bu kadar önemlidir; neden aynı okullara elinize bir kova boya, bir fırça alarak bir günde siz emek vemediniz? Madem çocukların geleceğini dert ediniyorsunuz; neden sınıfları boyanan, temizlenen, tamir edilen okullardan rahatsız oluyorsunuz?

Bu tutum, eğitime değil, eğitim üzerinden siyasi hesap yapmaya odaklanan bir zihniyetin ürünüdür. Yapamayanın, yapanı hedef alması; üretemeyenin, üreteni şikâyetle durdurmaya çalışmasıdır. Ülkü Ocakları’nın Türkiye genelinde yürüttüğü bu çok yönlü eğitim ve okul destek çalışmalarından rahatsız olanların derdi eğitim değildir. Dert, milli bir duruşun sahada karşılık bulmasıdır.

Altını özellikle çizmek gerekir: Okul boyamak suç değildir. Sınıf temizlemek, badana yapmak, bozuk bir kapıyı onarmak, öğrenciye daha iyi bir ortam sunmak suç hiç değildir. Bunlar devlet düşmanlığı değil, devlete ve millete hizmettir. Ülkü Ocakları bu anlayışla hareket etmektedir. Şikâyet edenlere düşen ise engellemek değil, örnek almaktır.

Türkiye’nin gençleri ideolojik hırslara kurban edilemeyecek kadar değerlidir. Bugün İzmir’de, yarın Anadolu’nun herhangi bir köşesinde bir okulun duvarına sürülen her boya, bir öğrencinin geleceğine yapılan yatırımdır. O yatırımı hedef alanlar ise, ne yazık ki milletin vicdanında çoktan sınıfta kalmıştır.

Vesselam...