Dijital Mahallenin Yeni Kanunu: Hakikat Mi, Etkileşim Mi?

Günümüzde her sabah yeni bir kaosa, bir "iptal" kampanyasına veya sonu gelmez bir tartışma silsilesine uyanıyoruz. Akıllı telefonlarımızın ekranlarından sızan ışık, artık sadece haberleri değil, devasa bir öfke yumağını da odalarımıza taşıyor. Gündem o kadar hızlı değişiyor ki, dün üzerine fırtınalar kopardığımız bir olay bugün tozlu raflarda yerini alıyor. Peki, bu hız koridorunda kaybolan şey ne? Cevap basit ama bir o kadar da ürkütücü: Hakikat.

Eskiden "bilgi güçtür" denirdi; şimdilerde ise "hız güçtür" anlayışı hakim. Bir gazetecinin veya kamuoyuna mal olmuş bir ismin ağzından çıkan tek bir cümle, saniyeler içinde binlerce kez paylaşılıyor, yorumlanıyor ve bazen de asıl bağlamından koparılarak bir linç malzemesine dönüştürülüyor. Sosyal medya platformları, artık sadece birer iletişim aracı değil, aynı zamanda yargısız infazların yapıldığı modern zaman arenaları haline geldi.

Burada asıl tehlike, doğrunun ne olduğundan ziyade, kimin daha yüksek sesle bağırdığıyla ilgilenilmesi. Bilgi kirliliği, bir virüs gibi yayılarak toplumsal algıyı şekillendiriyor. Ajansların geçtiği kuru bir haber metni bile, altına eklenen birkaç sert yorumla bir anda bir nefret objesine evrilebiliyor. Sert üsluplar, kapak mahiyetindeki cevaplar ve "had bildirme" yarışı arasında, meselenin özü—yani neden tartıştığımız ve neyi çözmeye çalıştığımız—tamamen unutuluyor.

Eleştiri, demokrasinin ve gelişimin en temel taşıdır. Ancak eleştirinin dozu hakarete, amacı ise yıkıma dönüştüğünde orada ne bir fikir kalır ne de bir gelecek. Bugün dijital dünyada attığımız her adımın, yazdığımız her yorumun toplumsal huzura bir tuğla mı koyduğu yoksa o huzuru mu sarstığı üzerine bir an durup düşünmemiz gerekiyor.

Unutmamak gerekir ki; her şeyin bu kadar hızlı tüketildiği bir çağda, en değerli sermayemiz güvenilirlik ve vicdandır. Etkileşim uğruna hakikatten vazgeçmek, kısa vadede kazandırsa da uzun vadede herkesin kaybedeceği bir oyunun parçası olmaktır.